Mugak Zabalduz Karabana 2020 Bilbo

Dakizuenez, pandemiak Euskal Herrian azken egunetan eragindako egoera  dela eta, Europako karabana 2020 ekimenak abuztuaren 28, 29 eta 30era murriztu behar izan ditugu Bilbon.

Hiru egunetan milaka migratzailek eta errefuxiatuk mugetan, bereziki Balkanetan,  pairatzen duten egoera salatuko dugu.

Edonola ere, programa hau ez da behin betikoa eta eguneratu egin daiteke.

ABUZTUAREN 28, OSTIRALA

Eguneko gaia: gerra eta arma trafikoa. Gerra- eta elkartasun-portuak. GKEetako erreskate-ontziak.

Ekintzak:
• Kontzentrazioa ITP Aero Barakaldo arma-fabrikan
• Manifestazioa Santurtzi-Zierbenako Bilboko portuan
• Portutik Santurtziko plazara martxa

Autobusa:
• Joanekoa: 16:30etan , San Nicolas (Bilbo) – Barakaldo – Santurtzi
• Itzulikoa: 20:30etan , Santurtzi – Bilbo
• Prezioa: 3 €(autobusean ordainduko da)

ABUZTUAREN 29-a, LARUNBATA

Eguneko gaia: migratzaileen lan-esplotazioa. Nekazaritzako, etxeko eta arrantzako lana.

Ekintzak:
• Kontzentrazioa Busturialdeko OEE-ko muralean, Mundakako sarreran
• Mundakatik Bermeora martxa. Erakusketa, …
• Aisialdia eta norberaren konturako bazkaria (bokatak, ) 13: 30etatik 16: 00etara
• Eguneko gaiari buruzko hitzaldiak

Autobusa:
• Joanekoa: 10:30etan, San Nikolas (Bilbo) – Mundaka
• Itzulikoa: 19:00etan, Bermeo-Bilbo
• Prezioa: 7 €(autobusean ordainduko da)

ABUZTUAREN 30-a, IGANDEA

Eguneko gaia: Erregularizazioa berehala!

Ekintzak:
• Marea horia  Plentziako hondartzan

Autobusa:
• Joaneko: 10:30etan, San Nikolas (Bilbo) – Gorliz
• Buelta: norberaren kontura, ez dago autobusik antolatuta
• Prezioa: 3 € (autobusean ordainduko  da)

Izena emateko hemen

Caravana Abriendo Fronteras 2020 Bilbao

Como sabéis, debido a las limitaciones provocadas en los últimos días por la pandemia en Euskal Herria, hemos tenido que reducir las actividades de la Caravana Europea 2020 en Bilbao a los dias 28, 29 y 30 de agosto.

Los tres días denunciaremos la situación que miles de personas migrantes y refugiadas sufren en las fronteras, especialmente en los Balcanes.

En cualquier caso este programa no es definitivo y podrá ser actualizado.

VIERNES 28-AGOSTO

Tema del día: La guerra y el tráfico de armas. Puertos de guerra y solidaridad. Los barcos de rescate de las ONG’s.

Acciones:

  • Concentración en la fábrica de armas ITP Aero Barakaldo
  • Manifestación en el puerto de Bilbao en Santurtzi-Zierbena
  • Marcha del puerto a la plaza de Santurtzi

Bus:

  • Ida: 16:30, San Nicolás (Bilbao) – Barakaldo – Santurtzi
  • Vuelta: 20:30, Santurtzi – Bilbao
  • Precio: 3 € (se cobrará en el bus)

SÁBADO 29-AGO

Tema del día: Explotación laboral de la población migrante. Trabajo agrícola, doméstico y en la pesca.

Acciones:

  • Concentración en el mural OEE Busturialdea a la entrada de Mundaka
  • Marcha de Mundaka a Bermeo. Exposición,…
  • Tiempo libre y comida por cuenta propia (bokatas,…) de 13:30 a 16:00
  • Intervenciones sobre el Tema del día

Bus:

  • Ida: 10:30, San Nicolás (Bilbao) – Mundaka
  • Vuelta: 19:00, Bermeo-Bilbao
  • Precio: 7 € (se cobrará en el bus)

DOMINGO 30-AGO

Tema del día: ¡Regularización YA!

Acciones:

  • Manifestación Marea Horia (Marea amarilla) en la bahía de Plentzia/Gorliz

Bus:

  • Sólo Ida: 10:30, San Nicolás (Bilbao) – Gorliz
  • Vuelta: por cuenta propia, no hay bus organizado
  • Precio: 3 € (se cobrará en el bus)

Inscripciones aquí

Euskal Herriko Armagintzari Stop

SAPAk ekoiztu,  Turkiak eraile eta Kurdistan suntsitu

Sarritan, armen ekoizpen eta trafikoa urrutiko gertakari gisa ikusi ohi
dugu. Aitzitik, armagintza enpresa handi batzuk gure etxeetatik gertu
daude, gure zergaz diruz lagunduta. Ekoizpen zibilaren estalkipean,
hemendik milaka kilometrora heriotza ereiten dute, eta migratzera
behartzen dute. Euskal Herrian, 100 konpainia inguru dira euren jarduna
armagintzan oinarritzen dutenak

Espainiako sektore militarraren parte garrantzitsu dira, besteak beste: Aernova eta ITP arlo aeroespazialean, SENER misil eta elektronika militarrean, edota SAPA. Euskal enpresek ekoitzitako armagintza produktuak nagusiki, honakoei zuzentzen zaizkie: Espainiar estatuko
defentsa ministeritza eta indar armatuei, AEBei, Turkia, Saudi Arabiari, Marokori, Israeli, Yemeni eta Siriara. Gatazketan giza eskubideen eta nazioarteko zuzenbide humanitarioaren urraketa larriak hiltzen eta egiten dituzten herrialdeak, hala nola Yemenen, Kurdistanen edo Palestinako lurraldeetan.

SAPAK negozioa egiten du gerrarekin. Nagusiki ekoizpen militarra egiten
du, milioi askoko kontratuekin. Hainbat txostenen arabera, espainiako
seigarren enpresa da “armagintza” azpisektorean. Bere produktuen artean,
tiro eraginkortasun handiko artilleria, gerra gurdiak, kainoiak eta
blindatuak ditu. Bezeroei dagokionez, besteak beste Ameriketako Estatu
Batuetako ejerzitoa. SAPAren teknologia aurrerapenei esker, AEBek
zuzendutako tankeak azkarrago mugitu ahal izango dira, munduko edozein
txokotan euren helburuak kolpatzeko.

SAPA teknologia duen Leopard borroka-gurdia Kosovoko eta Afganistango gerran erabili zuten, eta Qatar eta Turkia bezalako herrialdeek eskuratu zituzten, Siriaren aurkako gerran sartuta baitzeuden, edo “Tigre helikopteroa (laguntzakoa eta suntsitzekoa) Afganistanen aurkako gerran erabili zen. Denetik dute suntsitzeko.

Gainera, “borrokarako ibilgailu blindatuak, armetarako armak” edo munizioa saldu diete Alemania, Saudi Arabia, Estatu Batuak, Indonesia, Oman, Erresuma Batua eta Suitzari. Ekoizpen militarraren bidez, Turkiak Kurda populazioaren kontra egiten dituen lurreko eta aireko erasoei laguntzen diete, herri hau hiltzen eta hiltzen lagunduz. Yemengo biztanleak hiltzen dituen Saudi Arabiara gerrako materiala esportatuz ere lagundu dute.

Aurten, 2.100 milioi euroren truke, Indra Sistemas, Santa Barbara Sistemas eta Escribano Mechanical & Engineering enpresekin batera, 348 gurpil gaineko borroka-ibilgailu (VCR) 8×8 hornituko dituzte. Lurraren Armada eta Defentsa Ministerioaren behar guztiei erantzungo diete.

  Gerra txikizioa da. Gerretan, heteropatriarkatua esponentzialki
biderkatzen da, emakumeon gorputzak borroka gune eta gerrako sari
bilakatuz. Emakumeen aurkako muturreko biolentzia etsaiaren
suntsipenerako estrategiaren parte da. Honek dakarren giza eskubideen
haustura ikaragarriak ez du, antza denez, garrantziarik, sarraski honen
arrudunentzat.

Armak ekoizteak ez garamatza bakerantz. Armak ekoizten badira, goizago
ala beranduago, erabili egingo dira. Administrazio publikoak eginkizun garrantzitsua du ekoizpen militarra ekoizpen zibil bihurtzeko politikak bultzatzeko, lanpostuak salbatuz.    Ziur gaude arma industria jendartearentzako erabilgarria den industria
zibil bat bilaka daitekela. Hamaika arrazoi daude, nahikoa eta
sobera, gerrarako ekoizpena gelditzeko beharraz jabetzeko.

Ez gara politika hiltzaile horien konplize, inoiz ez gara egongo bizitzak suntsitzen dituztenen alde. Hil edo pobretu egiten dituzten politikak salatzen jarraituko dugu. Gure gobernuei bizitza kapitalaren interesen gainetik jarriko duen eredu sozial bat exijitzen jarraituko dugu, pertsona guztientzako eskubide eta berme sozialak erabat aitortuz. Dagoeneko beharrezkoak dira neurri administratiboak eta ekonomikoak, pertsonak babesteko.

Eskubideak denontzat !!!!

Inor ez da ilegala !!!

Kurdistanekin elkartasuna !!!

Gastu militarrak gastu sozialetarako !!!!

Mugak Zabalduz Karabana, Bake Ekintza Antimilitarista  eta ????????

EUSKAL HERRIKO ARMAGINTZARI STOP

SAPAk ekoiztu,  Turkiak eraile eta Kurdistan suntsitu

Vemos la fabricación y tráfico de armas como algo lejano. Sin embargo, en ocasiones las empresas más importantes de armamento se ubican cerca de nuestras casas y son financiadas con parte de nuestros impuestos, bajo el velo de la producción civil, crean muerte y destrucción a miles de kilómetros de aquí y provocan migraciones.  Cerca de 100 compañías afincadas en Euskal Herria centran sus actividades en el ámbito armamentístico.

Empresas vascas como principales productoras de los sectores militares españoles son: Aernova e ITP en el aeroespacial; SENER en misiles y electrónica militar y SAPA. El material armamentístico producido por las empresas vascas va destinado, principalmente, a los ministerios de defensa y Fuerzas Armadas del Estado español, EEUU, Turquía, Arabia Saudí, Marruecos, Israel, Yemen y Siria. Países que matan y cometen graves violaciones de derechos humanos y del derecho internacional humanitario en conflictos, como en Yemen, Kurdistan o en los Territorios Palestinos.

SAPA hace negocios con la guerra. Es una empresa dedicada principalmente a la producción militar, con millonarios contratos. Se trata, según distintos informes, de la sexta compañía a nivel estatal en el subsector de “armamento”. En su catálogo de productos figura artillería eficiente con alta efectividad de disparo, los carros de combate, cañones y blindados en general, mientras que entre sus clientes está nada más y nada menos que el ejército de Estados Unidos de América. Gracias a los avances tecnológicos de SAPA, los carros con bandera americana podrán moverse más rápido a la hora de golpear a alguno de sus objetivos en cualquier parte del planeta.

El carro de combate Leopard que dispone de tecnología de SAPA, fue usado en la guerra de Kosovo y Afganistán y fueron adquiridos por países como Qatar y Turquía que a su vez están implicados en la guerra contra Siria, o  “el helicóptero Tigre (de apoyo y destrucción) fue usado en la guerra contra Afganistán. Tienen de todo para destruir. 

Además,   han vendido “vehículos blindados de combate, armamento para ejércitos” o munición a países como Alemania, Arabia Saudita, Estados Unidos, Indonesia, Omán, Reino Unido y Suiza. Contribuyen con la producción militar a las ofensivas terrestre y aérea que realiza Turquía contra la población Kurda, matando y ayudando a la exterminación de este pueblo. También han contribuido exportando material de guerra a Arabia Saudí, que mata a la población de Yemen.

Este año y por valor de 2.100 millones de euros, junto con Indra Sistemas, Santa Bárbara Sistemas, y Escribano Mechanical & Engineering se van a ocupar del suministro de 348 Vehículos de Combate sobre Ruedas (VCR) 8×8. Van a dar respuesta a todas las necesidades Ejercito de Tierra y del Ministerio de Defensa.   

La guerra es destrucción. Además, en las guerras el heteropatriarcado se multiplica exponencialmente hasta el infinito convirtiendo los cuerpos de las mujeres en campos de batalla y en parte del botín de guerra. La violencia extrema contra las mujeres forma parte de la estrategia de destrucción total del enemigo. A pesar de la terrible violación de los derechos humanos que supone, esto no parece importar a los responsables de tanta barbarie.

La fabricación de armamento no conduce a la paz, y si se fabrican armas, tarde o temprano terminarán utilizándose. La administración pública tiene un importante papel que cumplir en el impulso a políticas de conversión de la producción militar en producción civil, salvarguardando los puestos de trabajo. Hay argumentaciones de sobra para llegar a la conclusión de la necesidad de dejar de producir para la guerra.

No somos cómplices de esas políticas asesinas, nunca estaremos de parte de quienes destruye vidas. Seguiremos denunciando sus políticas que matan o empobrecen.  Seguiremos exigiendo a nuestros Gobiernos un modelo social que anteponga la vida a los intereses del capital, con un reconocimiento pleno de derechos y garantías sociales para todas las personas. Son necesarias ya medidas administrativas y económicas, dirigidas a asegurar la protección de todas las personas.

DERECHOS PARA TODAS !!!!

Inor ez da ilegala !!!

Kurdistanekin elkartasuna !!!

Gastu militarrak gastu sozialetarako !!!!

Caravana  Mugak Zabalduz, Bake Ekintza Antimilitarista  eta ???

Mugak Zabalduz karabana, Barazkiak eskubideekin

Azken urteetan, Euskal Herritik, eta “Mugak zabalduz karabana” ekimenpean, parte hartu izan dugu Grezia, Italia eta Hegoaldeko  Mugara joandako karabanetan, Europar Batasunak migrazioaren kontuan daraman politika hiltzailea salatzeko asmoz

Aurten euskal Herrian geratukoa gara baina ez gara isilik geratuko, garrantzitsua iruditzen zaigulako hemen bertan egiten diren jarduera politiko eta ekonomikoak -eta horien ondorioak pertsonen bizitzetan salatzea.

Gaur hemen gaude Nafarroako landa eremua eta bertan lan efgiten duten pertsonen eskubideak defendatzeko. Elikadura burujabetza, nekazaritzan eta abeltzaintzan ingurugiroarekiko errespetuzkoa den bertako ekoizpena eta familia arloko ustiapenaren alde gaude, baina ez langileen baldintza prekarioen kontura.

Behin eta berriz errepikatuko dugu, ez da kasualitatea, egiturazko arrazakeria baizik.

Salatu egingo dugu pertsona migratzaileen manipulazioa beren eskulanei ahalik eta etekin gehiena xurgatzeko, bai osasun arloan, bai etxeko zainketetan, bai kontserba-lantegietan, edo baita landa eremuko langileen kasuan ere. Eta hau gertatzen da Gizarte-segurantzaren laborantza-erregimenari eta Atzerritarren Legeari esker, langile migratzaileen zapaltzeaz elikatzen den produkzio-sistema baten euskarriak direlako.

Gaur “Huerta de peraltan” egon gara eta bertan kontatu digute langileek enpresak ez duela hitzarmena betetzen eta zenbait langileen kontrako salaketa kanpainarekin dirauten.

UVESAn ere egon gara eta bertako langileek kontatu digute pairatzen duten egoera: soldata baxuak, malgutasun handia, gehigizko lan erritmoak eta osasun-arloko baldintza kaxkarrak.

Castel-Ruizen ere egon gara. Babesa eman nahi izan diegu beraien eskubideen alde borrokan diarduten langileei. Kontatu digutenez, enpresak kaleratu ditu eta beraien jatorriaren araberako estigmatizazioa egin du. Kaleratze hauek salatu izan dira epaitegian eta lehenbiziko epaiketa uztailaren 29an izango da.

Lan-baldintzak hobetzea eskatuko dugu, eta gutxienez laborantza lan-hitzarmenek agintzen dutena bete dadin.

Mugak Zabalduz karabana 2020: Tutera

Desde Euskal Herria, y bajo la iniciativa “Abriendo fronteras – MugakZabalduz” hemos participado en las caravanas a Grecia, Italia, Frontera Sur en los últimos años, para denunciar las políticas criminales de la Unión Europea en materia de migración.

Esteaño nos quedaremos en Euskal Herria pero no calladas. Nos parecía importante denunciar las prácticas políticas y económicas que se realizan aquí y sus consecuencias sobre la vida de las personas.

Hoy estamos aquí para defender el campo Navarro, y a las personas que tyrabajan en el. Defendemos la soberanía alimentaria, producción local y respetuosa con medio ambiente, y una agricultura y ganadería basada en las explotaciones de tipo familiar, pero no a costa de las precarias condiciones laborales de los y las trabajadoras.

No  nos cansamos de repetir, que no es casual, es racismo estructural. Denunciaremos la instrumentalización de las personas migrantes por su “utilidad como mano de obra” tanto en el ámbito sanitario, de cuidados en el hogar, en fábricas agroalimentarias, oen el campo. El régimen agrario en la Seguridad Social y la Ley de Extranjería son soportes de un sistema de producción que se nutre de la explotación de mano de obra migrante.

Hoy hemos estado en Huerta de Peralta escuchando los y las  compañeras trabajadoras que nos han contaron como la empresa sigue incumpliendo el convenio y mantienen las campañas de acusaciones que viven ciertos trabajadores. 

Hemos estado en UVESA donde siguen siendo una constante los bajos salarios, la alta flexibilidad, los ritmos altos de trabajo y las deficiencias en salud laboral.

También hemos estado en Castel-Ruiz para dar nuestro apoyo a los y las trabajadoras que tras reclamar sus derechos, la empresa ha reaccionado despidiéndolos y tratando de estigmatizar a los de una determinada procedencia. Despidos que han sido también denunciados en los juzgados, el primero de los juicios será el próximo 29 de julio.

Reclamamos la mejora en las condiciones de trabajo en campo, y como mínimo que se cumpla lo establecido en los convenios laborales agrícolas.

Regularizacion YA!

Abrir las fronteras!!

Europako karabana 2020 aurkeztu nahi dizuegu!

otvorene granice отворене границе odprte meje frontiere aperte abriendo fronteras ανοιχτά σύνορα frontières ouvertes دودح ةحوتفم obrim fronteres mugak zabalduz wazi mipaka abrir as fronteiras offene grenzen kalixkuatl tlapouki diguante niary rew open borders  Caravana Abriendo Fronteras eta  CarovaneMigranti

Azkenean konta dezakegu! Badugu udako karabanarako helmugak eta datak!

Pandemiaren eraginez, urtarrilean Balkanetako ibilbidera bidean egingo genuen karabanaren norabidea aldatu dugu. Baina ezin izan du gure sarearekin, inoiz baino aktiboago jarraitu baitu topaketa birtualen bidez, egoera berrira eta Europako gobernuak ematen ari diren erantzunetara egokitzeko nola egin pentsatzen.

Ezinbestekoa iruditzen zaigu Afrikako eta Ekialde Ertaineko gerretan Europako gobernuen konplizitatearen salaketarekin aurrera jarraitzea, horiek baitira ehunka mila pertsonaren nahitaezko lekualdatzearen jatorria. Halaber, barne-ibilbideetan zehar ibili nahi dugu, Europan eta haren mugetan, batez ere ahaztutako Balkanetako ibilbidean eta Mediterraneoan, migratzaileen eskubideak gero eta gehiago urratzen ari diren arrastoari jarraituz. Europar Batasuneko migrazioaren aurkako politikak errotik aldatzea nahi dugu, eta gure hirietan eta herrietan baldintza ankerretan bizi eta lan egiten duten pertsona guztiak erregularizatzea.

Derrigorrezko distantziak ez du eragotziko adosten eta aurrera bidaiatzen jarraitzea, Europako sarea indartuz, planetaren hegoaldeko pandemiaren aitzakian iragartzen ari diren politika eta neurri are gogorragoei erantzun sendoagoa emateko.

Egia da ezin izango garela nahi genukeen modura  mugitu, faltan botatzen ditugun besarkadak eman  baina beste aukera bat aurkitu dugu, eta zuekin guztiekin egon nahi dugu. Kontatuko dizuegu! Garaiz zabiltzate, abuztuan delako. Europako hainbat lekutan aldi berean eta Internet bidez koordinatuta egingo den karabana alternatiboa  planteatzen dugu: Espainiako Estatuan Caravana Abriendo Fronteras taldeak Valentzian eta Bilbon egingo ditu bere jarduerak, eta Carovane Migranti, berriz, Torinon, Triesten eta Briançonen. Halaber, Europako karabanaren ekintzak  egongo dira Catanian eta Palermon. Abuztuaren 27a, 28a, 29a eta 30a dira karabanarako egunak, baina 26a arratsaldez ere erreserbatu nahi dugu, fisikoki parte hartzen duten pertsonak hartzea aurreikusita baitago. Valentzian eta Bilbon, goizak izango dira esperientziak, borrokak eta proposamenak ezagutzeko eta eztabaidatzeko, online bidez egiten diren esku-hartze komunetan oinarrituta; profil desberdinak dituzten pertsonek parte hartuko dute horietan, bai lekukoek, bai ekintzaileek, bai hemen Europan izandako esperientzia eta borroken protagonistek, baina baita Afrikan, Asian eta Ameriketan egindakoak ere. Arratsaldeetan, hurbileko lekuetara joango gara, tokiko eremuetan migratzaileen eskubideen aurkako egoerak salatzeko edo esperientzia positiboak ezagutzeko. Carovane Migrantik sareko erakusketa komunetan parte hartuko du eta 1400 km egingo ditu Torinotik Triestera (Balkanetako atea eta muga) eta Triestetik Briançonera (Frantziako muga). Gradiscako migratzaileak kanporatzeko zentroa eta Cuneo probintziako ustiapen-eremuak ere funtsezkoak izango dira ibilbide horretan.

Europako karabana bat eratuko dugu, Erdialdeko Amerikan, Afrikan eta Asian gertatzen dena ahaztu gabe, Balkanetan, Grezian eta Europako gainerako mugetan, Mediterraneoa barne, eta baita Europar Batasunaren barnealdean ere, bidegabekeria, indarkeria, esplotazio eta arrazakeria egoera salatuko duena, bai Vittoria eta Cassibile (Sizilia), Saluzzo (Piamonte), Lleida Navarra, Almería eta Huelva. Europa osoan milioika emakume migratzailek egindako etxeko lanetan bezala ez gara geldituko.  Bizitza guztiak zainduko ditugu!

Laster irekiko dugu inprimakia eta izena emateko epea, eta aurrera jarraituko dugu. Gorde datak eta jarraitu guri!

Mugak Zabalduz Karabana/Caravana Abriendo Fronteras

Carovane Migranti

Caravana europea 2020


otvorene granice отворене границе odprte meje frontiere aperte abriendo fronteras
ανοιχτά σύνορα frontières ouvertes حدود مفتوحة obrint fronteres mugak zabalduz wazi mipaka
abrir as fronteiras offene grenzen kalixkuatl tlapouki diguante niary rew open borders

Tenemos ya destinos y fechas para la Caravana de este verano.
Como ya es sabido, la pandemia de la Covid 19 nos ha obligado a repensar y transformar la Caravana que en enero pasado habíamos decidido realizar a los Balcanes . Y queremos hacerlo manteniendo sus ideas fuerza, adaptándolas a las nuevas y difíciles circunstancias provocadas por la pandemia y por las respuestas que los gobiernos europeos están dando a la misma .
Siguen siendo centrales en el desarrollo de la Caravana la denuncia de la complicidad de los gobiernos europeos en las guerras en Africa y Oriente Medio, origen del desplazamiento forzoso de centenares de miles de personas , la denuncia de la violación creciente de los derechos de las personas migrantes dentro de Europa y en sus fronteras especialmente en la olvidada Ruta Balcánica y en el Mediterraneo, la exigencia de cambio radical de las políticas antimigrantes de la Unión Europea y de regularizacion de millones de personas invisibles y explotadas, y tambien el fortalecimiento y la ampliación de nuestra incipiente red europea para dar una respuesta mejor a esas políticas y a las medidas aun más duras que ya se están anunciando ahora con el pretexto de la pandemia en el sur del planeta.
Y todo ello nos proponemos hacerlo en la nueva modalidad de Caravana que realizaremos a finales de agosto. Ante las dificultades que la pandemia todavía nos causa para movernos con la gran cantidad de personas de años anteriores, nos planteamos la próxima Caravana como una Caravana Europea a realizarse, de forma simultanea y coordinada via internet, en diferentes lugares de Europa:
En el Estado Español Caravana Abriendo Fronteras realizará sus actividades en Valencia y Bilbao, mientras Carovane Migranti y Tous Migrants lo harán, principalmente, en Torino, Trieste y Briançon.
Los días del desarrollo de la Caravana son 27, 28, 29 y 30 de agosto.
En Valencia y en Bilbao las mañanas serán un momento para conocer y debatir sobre experiencias, luchas y propuestas en base a intervenciones comunes via online; en ellas participarán personas con perfiles diferentes, ya sean testigos, activistas o protagonistas de las experiencias y luchas aquí en Europa, pero también en Africa, Asia y las Américas.
Por las tardes la Caravana en estas ciudades se moverá para denunciar directamente situaciones que consideramos atentan contra los derechos de las personas migrantes en las áreas locales o también para conocer experiencias positivas.
CarovaneMigranti, junto con Tous MIgrants, para sus debates se basará tambien en las exposiciones comunes online y se moverá principalmente desde Torino a Trieste (puerta y frontera de los Balcanes) y desde Trieste a Briançon (frontera en Francia) (alrededor de 1400 km). El centro de expulsión de migrantes de Graditza y los campos de explotación de la provincia de Cunneo serán tambien lugares claves en ese recorrido.
En conjunto somos y actuaremos como una Caravana Europea que , entre otras muchas cosas y sin olvidarse de lo que ocurre en Mesoamérica, Africa y Asia, denuncia la situación de injusticia, violencia, explotación y racismo en los Balcanes , en Grecia y en el resto de fronteras europeas, incluido el Mediterraneo, asi como en el interior de la Unión Europea tanto en las explotaciones agrícolas de Vittoria (Sicilia), Saluzzo (Piamonte), Lleida, Navarra, Almería y Huelva, como en el
trabajo domestico realizado por millones de mujeres migrantes en toda Europa.

No vamos a parar y a encerrarnos en un sistema contrario a la vida. ¡Vamos a cuidar de todas las vidas! En breve abriremos formulario y plazo de inscripción, y seguiremos avanzando el programa.
¡Reserva fechas y síguenos!
Caravana Abriendo Fronteras

Carovane Migranti

Mugak Zabalduz karabana 2019-ren manifestua

Uda honetan ere, ehunka lagun eskubiderik gabeko eremuetara joango gara, gerra-agertoki bihurturiko muga horietara, non pertsonei hiltzen uzten zaien, gorputzak behartzen diren, eta bizitza nahiz giza eskubideak babesten dituztenak kriminalizatu egiten diren.

Laugarren aldiz, Mugak Zabalduz Karabanak mugetan bizi diren pertsonekin eta erakundeekin bat egingo du. Lehenengo, Grezian egin zuen, gero Melillan eta Italian, eta orain, beste behin, Europako Hego Mugan egingo du, Andaluzian eta Ceutan, hain zuzen.

Berriro joango gara Hego Mugara egoerak, konpontzetik urrun, okerrera egin duelako. Azken urtebetean, hango kaosean ikusi dugu, kostalde horietara iritsi diren pertsonen harrera antolatzeko erakundeen inolako aurreikuspenik ezean, horrek eragindako tratu duinez eta ankerrean. Andaluziako gobernu berriaren aldetik, PPk eta Ciudadanosek osatua dagoen horretatik, VOXen babesaz, politika neofaxisten eta immigrazioaren kontrakoen erreferente bihurtua bera, ez dago arreta-gabezia hori arintzeko inolako asmorik espero izaterik.

Munduan, Erdialdeko Mediterraneoko ibilbidean (Libiatik Italiara) hil dira migratzaile gehien 2019ko hil hauetan, eta ondoren Hego Mugan, Migrazioen Nazioarteko Erakundearen (MNE) arabera.

Espainiako estatuko 100 erakundek eta kolektibok baino gehiagok eusten diogu Mugak Zabalduz Karabanari, Europar Batasuneko migrazio-, ekonomia-, merkataritza- eta ingurumen-politikak salatzea xede.

Karabana honetan, CarovaneMigranti-rekin parte hartuko dugu, bai eta harekin batera doazen Aljeria, Tunisia eta Mexikoko lekukoekin ere, zeinak beren bizipenen bitartez Mediterraneoko eta Erdialdeko Amerikako errealitate migratzaileak lotzea ahalbidetuko diguten. Migratzaileen protagonismoa ikusgai jarri nahi dugu, haien adierazgarri gorena: azken urtebetean Erdialdeko Amerikako karabanak osatu dituzten lekualdaturiko pertsonen exodoa, erresistentziarako gizarte-mugimendu berria, bizi daitekeen bizitzaren alde bidean.

Mundu-mailako desordena berria eta giza eskubideak

Mundu-mailako desordena berriaren ereduak gutxiengo baten epe motzerako etekina lehenesten du pertsona guztion bizitzaren eta planetaren iraunkortasunaren aurretik. Politika predatzaileak baliabideez eta lurraz jabetzen dira, lugorri bihurtu arte hondatzen eta kutsatzen dute, gosea, ezegonkortasun politikoa, gatazka belikoak eta ingurumen-hondamendiak eragiten dituzte, eta horien ondorioak Munduko Hegoaldeko herrialdeek pairatzen dituzte bereziki; gainera, hertsiki lotuta daude pertsonak migratzera eta babesa bilatzera behartzen dituzten arrazoiekin. Politika horiek gizatasunaz gabetzen dituzte migratzaileak, eskubiderik barik uzten dituzte, eta eskulan merkea bilakatuta esplotatzen dituzte.

Europan, kanpo-politikak salbuespen-egoera eragiten ari dira, nazioarteko zuzenbideak ezarritako giza eskubideei dagokienez. Horiek babesteko estandarren murrizketa izugarri eta lotsagarri honek eragindako egoeran, sistematikoki urratzen ari da migratzaileen eskubiderik oinarrizkoenak babesteko nazio-mailako eta nazioarteko araudia. Mediterraneoa eta Saharako basamortua hobi komun handiak bihurtuak, esklaboak balira bezala migratzaileen salerosketa Libian… horra errealitate honen adibide ankerrenetako bi.

Horrekin batera, segurtasun-arloan eta mugen zaintzan gero eta diru gehiago gastatzen da; hala, “mugen negozioak” gero eta irabazi handiagoak ematen ditu, gerren negozio klasikoak bezainbeste, eta etekin horiek guztiak arlo honetan lizitazio publiko guztiak irabazten dituzten enpresa gutxi batzuentzat dira. Hori dela eta, EBko herrialdeek giza eskubideak bortxatzen dituzten gobernuekin arma-merkataritzan jarduteari utz diezaioten exijitzen jarraitu beharra dago.

Horrez gain, une honetan, EB, Estatu Batuak, Frantzia, Errusia, Saudi Arabia eta Egiptoko gobernuek Libiako egungo gerra babesteari utz diezaioten galdegiten ari gara, zibilen heriotza eta herrialde barruan errefuxiaturiko milaka lagunen lekualdaketa eragiten ari den gerra hori, eta, NBEren arabera, atxiloketa-esparru libiarretan dauden milaka migratzaileren bizitza arriskuan jartzen duena.

Ultraeskuinaren gorakadak giza eskubideen egoera larriagotu du

Europako azken hauteskundeetan ultraeskuineko alderdien itxaropenak bete ez badira ere, nabarmen egin dute aurrera hainbat herrialdetan: Italia, Hungaria, Polonia eta Britainia Handia. Gauza bera gertatzen ari da kontinente amerikarrean, non Estatu Batuak eta Brasil diren diskurtso sakonki neoliberal, xenofobo, arrazista, misogino eta homofoboa dakarren ultraeskuin horren adierazpenik ezagunena.

Alderdi horiek lortu dute biztanleriaren zati batek bere egitea haien aurreiritziak, migratzaile eta errefuxiatuak iristea eta babes-sistema publikoa hondatzea, delinkuentzia, terrorismoa edota matxismoa lotzen dituzten biztanleek, hain zuzen.

Kultur arrazismoa da, Europaren eta bertako humanismoaren balio hipotetikoen suntsipenaz ohartarazten duena. Alabaina, alderdi horiek desagerrarazi nahi dituzte mestizajearen, Kultur aniztasunaren, demokraziaren edo giza eskubideen balioak, horien ordez balio neokolonialista, bortitz eta patriarkal sakonak ezartzeko.

Espainiako estatuko egoera

Espainiako Gobernuak munduan eta Europan nagusi diren politikak aplikatzen ditu. Aitzindaria izan da mugak esternalizatzeko akordioak egiteko orduan, Marokorekin (1992), alegia, giza eskubideak eta Saharako zein Rifeko biztanleen eskubideak sistematikoki urratzen dituen herrialdearekin. Pedro Sánchezen gobernuak, hitzeman zuen bezala kontzertinak kendu beharrean, akordioak egiten jarraitu du Marokorekin; ondorioz, poliziak are indarkeria eta errepresio handiagoa egikaritzen du muga zeharkatzeko aukeraren zain dauden pertsonengan, bizirik irauten saiatzen ari diren toki horietan.

Motrilen, azken hiletan migratzaile iritsi berri gehien pilatzen ari diren tokietako batean, gobernuak erabaki du Etorkinak Aldi Baterako Hartzeko Zentro bat eraikitzea, hots, Atzerritarrak Barneratzeko Zentro ezkutu bat. Tokiko erakunde solidarioek erabakia gaitzetsi dute, eta Mugak Zabalduz Karabanak han bertan salatuko du.

Hau eskatzen diegu Espainiako estatuko eta Europako gobernuei:

  • Baliogabetzeko giza eskubideak bortxatzen dituzten herrialdeekin (Libia, Turkia, Niger edo Maroko) egindako akordioak migratzaile eta errefuxiatuak itzultzeko eta berronartzeko. Inor ez da bidali behar herrialde batera non tortura, jazarpena edo mehatxuak jasan ditzakeen. Mugen esternalizazioak gobernu ustelei darkarzkie etekinak, giza eskubideak bermatzen ez dituztenei, baieta gobernu horien baimenez jarduten duten mafiei ere.
  • Ez jarraitzeko kanporatzen migratzaile eta errefuxiatuak iritsi bezain laster, horrek nazioarteko zuzenbidea urratzen duelako.
  • Ez egiteko sarekada arrazista gehiagorik, eta migratzaileei elkartasuna erakusten dieten pertsonak nahiz erakundeak jazartzeari eta kriminalizatzeari uzteko. Kasu ezagunenak dira gure kide Helena Malenorena eta Lesbosen epaituriko hiru suhiltzaile sevillarrena -Manuel Blanco, Enrique Rodríguez y Julio Latorre-, zeinak, etorkinekin trafikatzea egotzita, prozesu luzea jasan ondoren aske utzi zituzten.
  • Ibilbide legal eta seguruak ezartzeko herrialde batetik besterako bidean diren pertsonentzat; haien eskubideak bermatzeko harrera egiten dieten herrialdeetan; eta esplotazioa, abusuak, indarkeria eta pertsonen salerosketa zein trafikoa eragozteko.
  • Nazioarteko zuzenbidearen xedapenak errespetatzeko, bereziki errefuxiatuei buruzko Genevako Konbentzioa eta migratzaileak babesten dituzten arauak.
  • FRONTEX desegiteko, Hego Mugan Itsas Salbamendua babesteko, itsasoan bizitza babesteko zerbitzu publiko gisa, eta Mediterraneoan itsas salbamendurako operatibo bat ezartzeko.
  • Ceuta eta Melillako adingabeentzako babesa, haien eskubideak eta arreta bermatzeko, eta indarkeria, abandonua nahiz legez kanpo kanpora ditzaten eragozteko.
  • Berariazko bermeak ezartzeko egoera bereziki zurgarrian dauden pertsonentzat, nazioarteko babesa emateko prozedura erkideei buruzko Europako Zuzentarauan ezarriak: sexu-indarkeria jasan duten emakumeak, giza salerosketaren biktimak, adingabeak, LGTBI kolektiboko pertsonak, etab.
  • Aita Mari eta Open Arms ontziei baimena emateko Mediterraneoan bizitzak salbatzeko beren erreskate-zeregina askatasunez egin dezaten.
  • Harrera-politika duin eta eraginkorrak egiteko.
  • Atzerritarrak Barneratzeko Zentroak ixteko eta kanporatze hertsatzailea ez bestelako aukerak garatzeko, betiere bereziki erreparatuz gure herrialdera etorritakomigratzaileen errotze-egoerari. Horrez gain, PSOEren gobernuak abian jarritako azpiegitura berriak gaitzetsi nahi ditugu: Etorkinak Aldi Baterako Hartzeko Zentroak eta Etorkinak Aldi Baterako Artatzeko eta Hartzeko Zentroak.
  • Legeztatzeko prozesuak ezartzeko legez kanpoko egoera administratiboan dauden pertsona guztientzat. Era berean, familiak berriz elkartu ahal izateko bermea.
  • Baimena emateko Ceuta eta Melillako mugetan asilo-bulegoetan sartu ahal izateko, praktikan, inolako diskriminaziorik gabe.
  • Atzerritarrei buruzko Legea eta Araudia indargabetzeko.
  • Dublingo Araudia eta Etorkinak Itzultzeari buruzko Europako Zuzentaraua, Lotsaren Zuzentaraua izenez ezaguna, indargabetzeko.
  • Aintzat hartzeko Herrien Auzitegi Iraunkorraren gomendioak, migratzaile eta errefuxiatuen eskubideen bortxaketaren gainean Bartzelonan, Palermon, Parisen eta Londresen egindako saioetan (2017-2019) emanak, hala nola NBEko kontalariak  migrazio-ibilbidean izaten diren beharturiko desagerpenei buruzko txostenean egindako proposamenak, bai et gobernuz kanpoko hainbat erakunderenak ere, Libian gertatzen ari den eskubideen bortxaketa dela-eta Amnesty Internationalek egindakoak, kasu.
  • Giza Eskubideekiko errespetuaren esparruan Enpresa Transnazionalen eta beste enpresa batzuen zaintzari buruzko Akordio Loteslea onartzea proposatu nahi dugu, Nazio Batuen Kontseiluaren baitan Genevan negoziaturikoa, hain zuzen.
  • Eta, azkenik, langile migratzaile guztien eta beren senideen eskubideen babesari buruzko Nazioarteko Konbentzioa berresteko.

Karabana feminista

Migrazio-prozesuetan dauden emakumeak ikusgai jarri nahi ditugu, baina ez berriz biktima gisa irudikatu eta migrazioarekin lotuta beren profilak edota proiektuak homogeneizatuko dituen ikuspuntutik. 2018an, handitu egin zen penintsulara mugaren eremu honetatik sartu ziren migratzaileen arteko andreen ehunekoa: 2017an, % 7 izan ziren; egun, % 17 dira, 10.901 andre, APDHAren arabera. Azpimarratu nahi dugu emakumeak protagonista eta subjektu politikoak direla, Saharaz hegoaldeko emakume guztiak ez direla giza salerosketaren biktimak, eta, bitarteko eraginkorrak ezarri ezean, ezin dela egin giza salerosketari aurre egiteko borrokaren gaineko diskurtsorik. Marokoko Gobernua ere salatu nahi dugu, giza salerosketaren kontrako borroka aitzakia gisa baliatzen ari delako emakumeek baso eta etxebizitzetan ezkutaleku dituzten kanpamentuak desegiteko, emakume horiek atxilotzeko eta, autobusez, Aljeriako muga bortitzera deportatzeko.

Egoera administratiboa legeztatzeko betetzeko moduko baldintzak edo bide legal eta seguruak ezartzeak amaiera emango lioke emakume migratzaile askok jasaten duten lan-esplotazioari edo indarkeriari. Orain, dirutza ordaindu behar diete beren migrazio-proiektua burutu ahal izateko dirua utzi zieten zamaketariei edo haien senideei, ezin dutelako bisarik lortu.

Bereziki salatu nahi ditugu emakume marokoarrak, Huelvako soroetan marrubi-bilketan diharduten sasoikako langileak eurak, pairatzen ari diren lan-esplotazioa eta sexu-abusua, hala nola egoera bertsuak Sizilian eta Apulian, Italian, hain zuzen.

Salatu nahi ditugu, halaber, ehunka emakumezko zamaketari marokoar eta etxeko langileak Ceuta eta Melilla hirietan nozitzen ari diren tratu ankerra eta esplotazioa.

Ez dugu onartzen pertsonen salerosketaren kontrako diskurtsoa, erabiltzen denean migratzaileen eta haiei laguntza ematen dieten pertsonen kontra errepresioa egikaritzeko, besterik ez. Mugak ixteko politikek behartzen dituzte pertsonak segurtasunik gabeko bideetara jotzera, eta Europako gobernuen axolagabekeriak behartzen ditu GKEak giza eskubideak eta nazioarteko itunak betetzeko ekimena beren gain hartzera.

Emakumeak nozitzen ari diren sexu-indarkeria salatu nahi dugu, bai beren sorterrietan bai handik beste herrialde baterako bidean bai harrera-herrialdeetan nozitu ere. Horri dagokionez, hauek dira gure eskakizunak:

  • Berma daitezela beren eskubideak harrera egiten dieten herrialdeetan, eta eragoztea esplotazioa, abusuak, indarkeria eta haien salerosketa sexu-esplotaziorako.
  • Ziurta dadila beren bikotekideengandik aparteko asilo-eskaera egiteko eskubidea, bai eta beren ezkontideengandik aparteko estatus juridikoa izatekoa ere.
  • Arta daitezela beren osasun-behar zehatzak, baita beren sexu- eta ugalketa-eskubideak ere, abortua barne.
  • Berma dadila abusuak, indarkeria, genitalen mutilazioa edo beharturiko ezkontza jasan duten edo jasateko arriskuan diren emakume eta neskatilen arreta.

Karabana ekologista

Planetako eremu handiak, kontinente afrikarra, kasu, baita Andaluzia ere, bero-boladek eta lehorteak jota daude. Ondorioz, landa-eremuetan bizi diren pertsonak gero eta pobreagoak dira. Klima-aldaketak heriotza-tasa areagotzen du, eta milioika lagunek ur-eskasia larria jasaten dute arrazoi ekonomiko eta politikoengatik, transnazionalen jardunagatik eta uraren pribatizazioagatik. Hori guztia hiri handietarako migrazioak eragiten ari da, eta hiriok iraunkorrak izateari utzi diot. Gainera, gizarte-desparekotasunak eta indarkeria areagotu egin dira, eta bereziki andreek pairatzen dituzte, haiek arduratzen direlako ur-horniduraz eta laborantzaz familiaren beharrak asetzeko.

Erresistentzia solidarioa

Erresistentzia-modu berriak ere aintzatetsi nahi ditugu. Izan ere, aurretiko beste borroka-modu batzuekin batera, sare bat osatu dute estatu osoan zehar: mota askotako taldeak modu ugaritan antolatu dira migratzaile eta errefuxiatuei harrera egiteko ez ezik, haien oinarrizko eskubideak bortxatzen ari direla salatzeko ere.

Gertura zaitezte Mugak Zabalduz Karabanara, eta egizue bat Granadan, Motrilen, Tarifan, Ceutan, Algecirasen, Jerezen, Sevillan eta Huelvan zehar egingo ditugun ekintzekin eta ekitaldiekin.

Hego Muga, 2019ko uztaila

2019ko uztailaren 12an, ostiralean, Mugak Zabalduz Karabana Euskal Herritik eta Espainiako estatuko beste leku batzuetatik abiatuko da, eta bederatzi egunean Europako Hego Mugara iritsiko da, Granada, Motril, Tarifa, Ceuta, Algeciras, Jerez, Sevilla, Lepe eta Huelvako ortua deritzon eskualdea zeharkatu ostean.

Hauek dira Mugak Zabalduz Karabana 2019ren helmuga Hego Muga (Andaluzia, Ceuta) izateko arrazoiak:

Europako eskualdeetatik, Andaluziara iritsi ziren migratzaile gehien (58.000 inguru) 2018an (+ 6.583 Ceuta eta Melillan). Ondorioz, Mediterraneoko kostalde andaluziarretan hildako askoz gehiago izan dira (1.064). Etorkin gehiago iritsi izanak Andaluziako harrera-sistema instituzionalaren gabezia larriak azaleratu ditu, eta, hala, migratzaileak Espainiako estatuko hainbat hiritara bidali dira Europako beste herrialde batzuetarako bidean; era berean, Gobernuaren migrazio-politikan inboluzioa gertatu da: migratzaileak atxilotzeko eta atxikitzeko legez kanpoko tresnei eusteaz gain, ehunka lagun estatura heldu bezain laster kanporatu ditu, eta bai Open Arms bai Aita Mari ontziei Mediterraneoan salbamendu-lana egitea eragotzi die.

Andaluziako erkidegoko hauteskundeak egin ostean, eskuineko eta ultraeskuineko alderdien koalizioa dago agintean, alegia, migratzaileak erabili zituzten eta erabiltzen dituztenena beren hauteskunde-programa eta jarduketa politiko erreakzionarioen errudun gisara. Egoera hau egundoko erronka da gizarte-erakunde guztientzat, bai eta bizitzaren erdigunean bazterturiko, ikusezin bihurturiko eta esplotaturiko pertsonekiko elkartasuna eta giza eskubideen babesa jarri nahi ditugunontzat ere.

Ceutan, migrazioaren gaia eguneroko bizimoduan txertatuta dago, eta Giza Eskubideak errespeta daitezen lanean diharduten erakundeek zailtasun handiak eta laguntza gutxi topatzen dituzte biztanleriaren aldetik. Karabana bertan izatea oso lagungarria izan dakieke, haien jarduna aitortzeko eta sustatzeko, 2017an Melillan gertatu bezala.

Huelvako probintzian, egonlekuetako bizi-baldintzak, lan-esplotazioa nekazaritzako eginkizunetan eta sasoikako andreek nozitzen duten sexu-indarkeria erabat jasangaitzak dira. Hango agintariek, Laneko Ikuskatzailetzak, gizarte-erakundeek eta biztanle ugarik ez ikusiarena egiten dute, eta, etekin ekonomikoa lortzearren, pertsonen giza eskubideak zapaltzen dituzte. Egoera hori aldatzeko borrokatzen ari diren taldeek beharrezkoa dute beren mobilizazio eta salaketen oihartzuna Huelvako probintziaz harago zabaltzea.

Gure Manifestua

2016an Greziara joan ginen, 2017an Melillara eta aurten Italiarantz abiatuko gara ehunka ekintzaile Salt-etik (Girona) Frantzia eta Italia arteko mugara, Ventimigliara, Siziliara eta Calabriara.

Mugak Zabalduz Karabanak, penintsulako 100etik gora kolektiboz osaturik, berriro salatu nahi ditu EBren politika migratorio, ekonomiko, komertzial eta ingurumenarekikoak.

Politika horien bidez etengabe ebasten zaizkie beren baliabideak Hegoalde Globaleko herrialdeetako milioika laguni, bai lanean, bai ingurumenari dagokionez ere. Politika horiek milioka pertsonaren probretzea eta desplazamendua eragiten dute. Politika horiek ezegonkortasun politikoa eragiten dute, porrot egiten duten gobernuak sortzen dituzte, gatazka armatuak eta goseteak, baita lehorteak eta bestelako hondamendi klimatikoak ere. Politika horiek gizatasuna kentzen diete migratzaileei: eskubiderik gabe utzi eta eskulangile merke gisa erabiltzen dituzte. Horren adibide ditugu Andaluziako eta Siziliako Vittoriako landa-eremuetan sasoika lan egien duten emakume marokoarren lan- eta sexu-abusuen salaketak.

Gero eta larriagoa da Europar Batasunean eta bere 28 estatu kideetan giza eskubideen urraketa.

Hortxe ditugu, esaterako, Segen gazte eritrearra, goseak hila, 24 urterekin deshidrataturik eta desnutrizioak jota iritsi baitzen Siziliara, Libiako atxiloketa-gune batean 19 hilabete eman ondoren. Edo Soumayle Sacko, Maliko 29 urteko sindikalista, Calabrian tiroz hila. Edo Mame Mbaye, 35 urteko mantero eta ekintzailea, Senegalen jaioa, Espainian paperik gabe 12 urte zeramatzana, bihotzekoak jota hil baitzen Madrilgo kaleetan poliziaren jazarpen baten ondotik. Edo Belgikan poliziak tiroz hildako Mawda Shawri neskatxa kurdua, bi urte besterik ez zituela. Bakarrik hil zen ospitale batean. Haren familia migratzaileen atxiloketa-gune batean sartu zuten.

Edo 2017ko abuztutik 2018ko apirilera arte Frantzia eta Italiaren arteko muga trenez edo “heriotzaren pasabidea” izenez ezaguna den mendiarteko bide arriskutsutik pasatzen saiatuz hildako gutxienez 12 pertsona.

Indarkeria eta arrazakeria instituzional horrekin batera, gora egin dute xenofobiak eta faxismoak, eta hala dira gero eta erreprsiboagoak Italia, Hungaria, Eslobakia, Txekia eta Polonia bezalako herrialdeen politikak. Austria eta Italiaren artean eraikitako immigrazio irregularraren aurkako ardatza dugu gainbehera horren azken adibidea. Gertakari horien aurrean, Ebk berak, Grezia neurri ekonomikoen bidez zigortu zuen berak, isildu eta utzi egiten du. Eskubide-urraketen konplize da, hala nola den Italiako portuak ixtea GKEen itsasontziek Mediterraneoan erreskataturako pertsonei.

Aurten Mugak Zabalduz Karabanak Italia du helmuga, sarrera garrantzitsu bezain arriskutsua dezplazatuentzat. Herrialde hori bereziki ari da parte hartzen Libia eta giza eskubideak sistematikoki urratzen diren beste hmugak externalizatzeko akordioen diseinuan. Gainera, Italiako gobernu berria erreferente bihurtu da immigrazioaren aurkako politiketarako, zeinek elikatu egiten baitituzte arrazismoa eta xenofobia Europako herrialdeetan, bai eta eskuin muturreko mugimendu eta indarrak ere.

Gainera, salatu egin nahi ditugu giza eskubideak errespetatzen ez dituzten hirugarren herrialdeekin egindako itzulera-akordioak. Inor ez da bidali behar tortura, jazarpena edo heriotza-mehatxuak jasan ditzakeen herrialde batera.

Mugen externalizazioarekin eta itzulera-akordioekin, giza eskubideak bermatzen ez dituzten gobernu ustelak ez ezik, mafiak ere ateratzen dira irabazle, zeinek batzuetan herrialde horiexetako elite politikoekin baitute lotura edo haien oiniritziarekin jarduten baitute. Giza Eskubideetarako Nazio Batuetako Goi Komisionatuak bere kezka azaldu du migrazio-politikak externalizatzeko praktika komunitario hori dela-eta.

Era berean salatu nahi dugu migratzaileei elkartasuna eskaintzen dieten pertsona eta erakundeen jazarpen eta kriminalizazioa. Hungarian onartu duten legea dugu horren azken adibideetako bat. Lege horrek kriminalizatu egiten ditu eta urtebeteko zigorra ezartzen die egoera irregularrean dauden etorkinei laguntzen dieten norbanako edo taldeei, baita laguntza hori asiloa eskatzeko aholkuak edo informazioa ematea bada ere.

Adierazi nahi dugu Europako kanpo-politikak salbuespen-egoera bat ari direla sortzen nazioarteak kontsakratutako giza eskubideei dagokienez. Giza eskubideen babes-estandarren murrizketa izugarri eta lotsagarri honen ondorioz, sistematikoki urratzen dira nazio eta nazioarte mailako arauak migratzaileen eskubide oinarrizkoenak babesteari dagokionez. Mediterraneoa, hobi komun bihurtua, edo Libian burutzen den migratzaile-salerosketa ditugu errealitate horren adibiderik krudelenak. Gainera, erruz eta etengabe ari da hazten mugetako segurtasun eta kontrolerako gastua, eta hala ari da sortzen “mugetako negozioa” alor horretako lizitazio publiko gehienak eskuratzen dituzten enpresa gutxi batzuen onurarako.

Europa ez da inola ere helmuga nagusia errefuxiatu eta migratzaileentzat. Gehienek beren eskualdean bertan bilatzen dute babesa edo aukera. ACNUR-en datuen arabera, errefuxiatu gehien hartzen dituzten herrialde nagusiak ez daude Europan. Gainera, EBko estatu kideek ez dituzte inola ere bete errefuxiatuak birkokatzeko hartutako konpromisoak.

Karabana feminista da hau. Ikusgai egin nahi ditugu emakumeak migrazio-prozesuetan. Azpimarratu nahi dugu emakumeak protagonistak eta dubjektu politikoak direla. Haietako  askok, jaioterrietan dituzten pobrezia, bazterketa eta indarkeriari aurre egiteko estrategia gisa ekiten diote migrazio-prozesuari. Eta pobrezia, bazterketa eta indarkeria berberei egin behar izaten diete aurre bai ibilbidean, bai herrialde hartzaileetan ere.

Europa ez da jasaten ari migrazio-krisi bat, balioen krisi bat baizik. Honegatik guztiagatik:

  • Pertsona migratzaileei dagokien protagonismoa nabarmendu nahi dugu, ezaxolagabekeriarekin apurtu eta elkarte, lurralde, herrialde, komunitate eta nazioen arteko elkartasun sareak indartu
  • Europako gorbernuei hau galdegiten diegu: baztertu ditzatela kapitalaren eta gutxi batzuen intereserako diren politika eta aurrera eraman ditzatela bizitza eta bizitzaren zein planetaren jasangarritasuna erdigunean jarriko duten politikak
  • Eskatzen dugu migrazio prozesuan dauden pertsonentzako bide seguru eta legezkoak egokitu ditzatela, ziurtatuak izan daitezela dagozkien eskudideak eta neurriak har ditzatela explotazioa, gehiegikeria, biolentzia, salerosketa eta trafikoa sahiesteko
  • Giza eskubideek politika guztien oinarrian egon behar dute, baita migrazio politikei Horregatik, galdegiten dugu nazioarteko eskubideei dagozkien xedapenak bete daitezela, baita pertsona migrtzaileen babesle diren arauak, bereziki errefuxiatuen gaiari dagokion Ginebrako hitzarmena, zeinaren sinatzaileak diren Frantzia, Italia eta Espainia.
  • Eskatzen dugu giza eskubideak betetzen ez dituzten herrialdeekin indarrean dauden itzulera eta migratzaileak berriz hartzeko akordioak indargabetezea, salatzen dugu
  • Libia, Niger edo Maroko herrialdeetako mugen externalizazioa , baita nazioarteko hitzarmenak urratzen duten “beroan” egindako itzulera sistematizatuak
  • Eskatzen dugu FRONTEX-en disoluzioa, eta itsas salbamendurako ekintza baten ezartzea Mediterraneian
  • Mugak ixtea helburu duten politikak dira pertsonak bide ez seguruetatik igarotzera daramatzatenak, eta gorbernuen axolagabekeria da GKEak daramatzana giza eskubideak eta nazioarteko hitzarmenak betetzeko asmoz Horregatik, ez dugu onartzen gizakien salerosketaren diskurtso manipulatua, helburu baitute elkartasun- eta laguntza -lanak burutzen dituztenen kontrako operazio errepresiboak
  • Dublineko Araudiaren indargabetzea nahi dugu, zeinaren arabera ofizialki lehen zapaldutako herrialdea da harrera eskubidea erabakitzeko eskumena duena. Egiazko harrera duin bat posible izateko politikak eskatzen ditugu, Calabriako Riace herri italiarra adibide hartuz
  • Bai jatorrizko herrialdeetan, baita igarobide diren zein harrera herrialde drien herrialdeetan emakumeek jasaten duten bortizkeri sexuala salatzen dugu. Ondokoa eskatzen dugu:
    • Harrera herrialdeetan beraien eskubideak bermatuak izan daitezela, esplotazioa, gehiegikeriak, salerosketa eta sexu-esplotazioa sahiestuz
    • Haien bikoteekiko independientea den harrera eskaera egiteko eskubidea zihurta dadin, baita estatutu jurikiko independiente bat izateko eskubidea ere
    • Haien osasun behar bereziei arreta ematea, haien ugaltze eta sexu eskubideak bete daitezela, abortatzeko eskubidea zihurtatuz
    • Gehiegikeriak, bortizkeria, mutilazio genital aedo bortxazko ezkontzak jasan dituzten, edo jasateko arriskuan dauden emakume eta umeenganako arreta bermatzea
  • LGTBI kolektiboak pairatzen duen biolentzia eta ahultasun egoera salatzen dugu, bai jatorrizko herrialdeetan zein igarobide eta harrera herrialdeetan Hau dela eta, ondokoa da gure exigentzia:
    • Haien sexu identitatea “zuhurtziaz” bizko balute jazarpena eragotzi zezaketeela argudiatuz harrera ukatu egiten da Praktika honekin bukatu dadila
    • Haien osasun behar bereziei arreta ematea, haien ugaltze eta sexu eskubideak bete daitezela
    • Harrera herrialdeetako dokumentu administratiboetan identifikaziorako erabilitako izena erabiltzeko eskubidea aitor dadin
  • Lagundu gabeko adin txikikoei arreta ematea eskatzen Behin EB-tara heltzean ume eta nerabe hauen desagerpena gerta ez dadin neurriak har daitezela eta euren eskubideak bete berma daitezela biolentzia, abandonatzea, eta itzulketa ilegalak sahiestuz
  • Europar Direktibak ezartzen dituen berariazko ahultasun egoeran dauden pertsonentzako babesa bermatu dadila eskatzen Honen arabera, persona  hauentzako denbora berezia ezarri behar da, eskaerak egiteko laguntza emanez, berazegun egiten diren prozedura azkarrak, aeroportuetakoak kasu,   egiteari utziz. Egoera honen barruan aurkitzen dira tortura eta egoera traumatikoak bizitako pertsonak, jaarpen sexuala izan dutenak, salerosketa biktikak, adin txikikoak eta LGTBI pertsonak, beste batzuen artean
  • Atxikitze zentroen itxiera eskatzen dugu, baita kanporatze neurri hertsatzaileekin bukatzea ere, arreta berezia jarriz errotze egoerari
  • Europako Itzulera Direktibaren indargabetzea nahi dugu, Lotsaren direktiba izenaz ezagutua
  • EBko herrialdeetan egoera administratibo irregularrean dauden pertsonen erregularizazio prozesuak bideratu daitezela eta familien berelkartzeak berma daitezela eskatzen dugu
  • Errepresioa eta bortizkeri poliziala buka dadin exijitzen dugu, baita pertsona migratzile eta errrefuxiatuak jazarri eta erahiltzen dituzten eskuin muturreko taldeak behar bezala ikertzea ere
  • EBn lanean diharduten migratzaileen eskubideak eta duintasuna bermatzeko neurriak har daitezela nahi dugu, hala nola landa eremuko langileak edota etxeetako zaintzaileak
  • Migrazio gaien inguruan komunikabideei arduraz jokatzea eskatzen diegu, persona migratzaile eta razializatuak giza eskubideen jabe bezala aitortuz, ez mehatxu bezala

Herrien Auzitegi Iraunkorrak emandako jarraibideak jarria daitezen eskatzen dugu, zehazki palermon (2017ko abenduan) eta  Parisen (2018 ko otsailan) persona migratzile eta errefuxiatuen inguruan egindako jardunaldietan egindakoak. Jarrai daitezela ere NBEk migrazio bideetan gertatutako bortxazko desagerpenen inguruan egindako azken txosteneko jarraibideak (2017), baian Amnistia internazioalek Libiako eskubideen urraketen  inguruan  egindakoak (2017 ko abendua)