Gure Manifestua

2016an Greziara joan ginen, 2017an Melillara eta aurten Italiarantz abiatuko gara ehunka ekintzaile Salt-etik (Girona) Frantzia eta Italia arteko mugara, Ventimigliara, Siziliara eta Calabriara.

Mugak Zabalduz Karabanak, penintsulako 100etik gora kolektiboz osaturik, berriro salatu nahi ditu EBren politika migratorio, ekonomiko, komertzial eta ingurumenarekikoak.

Politika horien bidez etengabe ebasten zaizkie beren baliabideak Hegoalde Globaleko herrialdeetako milioika laguni, bai lanean, bai ingurumenari dagokionez ere. Politika horiek milioka pertsonaren probretzea eta desplazamendua eragiten dute. Politika horiek ezegonkortasun politikoa eragiten dute, porrot egiten duten gobernuak sortzen dituzte, gatazka armatuak eta goseteak, baita lehorteak eta bestelako hondamendi klimatikoak ere. Politika horiek gizatasuna kentzen diete migratzaileei: eskubiderik gabe utzi eta eskulangile merke gisa erabiltzen dituzte. Horren adibide ditugu Andaluziako eta Siziliako Vittoriako landa-eremuetan sasoika lan egien duten emakume marokoarren lan- eta sexu-abusuen salaketak.

Gero eta larriagoa da Europar Batasunean eta bere 28 estatu kideetan giza eskubideen urraketa.

Hortxe ditugu, esaterako, Segen gazte eritrearra, goseak hila, 24 urterekin deshidrataturik eta desnutrizioak jota iritsi baitzen Siziliara, Libiako atxiloketa-gune batean 19 hilabete eman ondoren. Edo Soumayle Sacko, Maliko 29 urteko sindikalista, Calabrian tiroz hila. Edo Mame Mbaye, 35 urteko mantero eta ekintzailea, Senegalen jaioa, Espainian paperik gabe 12 urte zeramatzana, bihotzekoak jota hil baitzen Madrilgo kaleetan poliziaren jazarpen baten ondotik. Edo Belgikan poliziak tiroz hildako Mawda Shawri neskatxa kurdua, bi urte besterik ez zituela. Bakarrik hil zen ospitale batean. Haren familia migratzaileen atxiloketa-gune batean sartu zuten.

Edo 2017ko abuztutik 2018ko apirilera arte Frantzia eta Italiaren arteko muga trenez edo “heriotzaren pasabidea” izenez ezaguna den mendiarteko bide arriskutsutik pasatzen saiatuz hildako gutxienez 12 pertsona.

Indarkeria eta arrazakeria instituzional horrekin batera, gora egin dute xenofobiak eta faxismoak, eta hala dira gero eta erreprsiboagoak Italia, Hungaria, Eslobakia, Txekia eta Polonia bezalako herrialdeen politikak. Austria eta Italiaren artean eraikitako immigrazio irregularraren aurkako ardatza dugu gainbehera horren azken adibidea. Gertakari horien aurrean, Ebk berak, Grezia neurri ekonomikoen bidez zigortu zuen berak, isildu eta utzi egiten du. Eskubide-urraketen konplize da, hala nola den Italiako portuak ixtea GKEen itsasontziek Mediterraneoan erreskataturako pertsonei.

Aurten Mugak Zabalduz Karabanak Italia du helmuga, sarrera garrantzitsu bezain arriskutsua dezplazatuentzat. Herrialde hori bereziki ari da parte hartzen Libia eta giza eskubideak sistematikoki urratzen diren beste hmugak externalizatzeko akordioen diseinuan. Gainera, Italiako gobernu berria erreferente bihurtu da immigrazioaren aurkako politiketarako, zeinek elikatu egiten baitituzte arrazismoa eta xenofobia Europako herrialdeetan, bai eta eskuin muturreko mugimendu eta indarrak ere.

Gainera, salatu egin nahi ditugu giza eskubideak errespetatzen ez dituzten hirugarren herrialdeekin egindako itzulera-akordioak. Inor ez da bidali behar tortura, jazarpena edo heriotza-mehatxuak jasan ditzakeen herrialde batera.

Mugen externalizazioarekin eta itzulera-akordioekin, giza eskubideak bermatzen ez dituzten gobernu ustelak ez ezik, mafiak ere ateratzen dira irabazle, zeinek batzuetan herrialde horiexetako elite politikoekin baitute lotura edo haien oiniritziarekin jarduten baitute. Giza Eskubideetarako Nazio Batuetako Goi Komisionatuak bere kezka azaldu du migrazio-politikak externalizatzeko praktika komunitario hori dela-eta.

Era berean salatu nahi dugu migratzaileei elkartasuna eskaintzen dieten pertsona eta erakundeen jazarpen eta kriminalizazioa. Hungarian onartu duten legea dugu horren azken adibideetako bat. Lege horrek kriminalizatu egiten ditu eta urtebeteko zigorra ezartzen die egoera irregularrean dauden etorkinei laguntzen dieten norbanako edo taldeei, baita laguntza hori asiloa eskatzeko aholkuak edo informazioa ematea bada ere.

Adierazi nahi dugu Europako kanpo-politikak salbuespen-egoera bat ari direla sortzen nazioarteak kontsakratutako giza eskubideei dagokienez. Giza eskubideen babes-estandarren murrizketa izugarri eta lotsagarri honen ondorioz, sistematikoki urratzen dira nazio eta nazioarte mailako arauak migratzaileen eskubide oinarrizkoenak babesteari dagokionez. Mediterraneoa, hobi komun bihurtua, edo Libian burutzen den migratzaile-salerosketa ditugu errealitate horren adibiderik krudelenak. Gainera, erruz eta etengabe ari da hazten mugetako segurtasun eta kontrolerako gastua, eta hala ari da sortzen “mugetako negozioa” alor horretako lizitazio publiko gehienak eskuratzen dituzten enpresa gutxi batzuen onurarako.

Europa ez da inola ere helmuga nagusia errefuxiatu eta migratzaileentzat. Gehienek beren eskualdean bertan bilatzen dute babesa edo aukera. ACNUR-en datuen arabera, errefuxiatu gehien hartzen dituzten herrialde nagusiak ez daude Europan. Gainera, EBko estatu kideek ez dituzte inola ere bete errefuxiatuak birkokatzeko hartutako konpromisoak.

Karabana feminista da hau. Ikusgai egin nahi ditugu emakumeak migrazio-prozesuetan. Azpimarratu nahi dugu emakumeak protagonistak eta dubjektu politikoak direla. Haietako  askok, jaioterrietan dituzten pobrezia, bazterketa eta indarkeriari aurre egiteko estrategia gisa ekiten diote migrazio-prozesuari. Eta pobrezia, bazterketa eta indarkeria berberei egin behar izaten diete aurre bai ibilbidean, bai herrialde hartzaileetan ere.

Europa ez da jasaten ari migrazio-krisi bat, balioen krisi bat baizik. Honegatik guztiagatik:

  • Pertsona migratzaileei dagokien protagonismoa nabarmendu nahi dugu, ezaxolagabekeriarekin apurtu eta elkarte, lurralde, herrialde, komunitate eta nazioen arteko elkartasun sareak indartu
  • Europako gorbernuei hau galdegiten diegu: baztertu ditzatela kapitalaren eta gutxi batzuen intereserako diren politika eta aurrera eraman ditzatela bizitza eta bizitzaren zein planetaren jasangarritasuna erdigunean jarriko duten politikak
  • Eskatzen dugu migrazio prozesuan dauden pertsonentzako bide seguru eta legezkoak egokitu ditzatela, ziurtatuak izan daitezela dagozkien eskudideak eta neurriak har ditzatela explotazioa, gehiegikeria, biolentzia, salerosketa eta trafikoa sahiesteko
  • Giza eskubideek politika guztien oinarrian egon behar dute, baita migrazio politikei Horregatik, galdegiten dugu nazioarteko eskubideei dagozkien xedapenak bete daitezela, baita pertsona migrtzaileen babesle diren arauak, bereziki errefuxiatuen gaiari dagokion Ginebrako hitzarmena, zeinaren sinatzaileak diren Frantzia, Italia eta Espainia.
  • Eskatzen dugu giza eskubideak betetzen ez dituzten herrialdeekin indarrean dauden itzulera eta migratzaileak berriz hartzeko akordioak indargabetezea, salatzen dugu
  • Libia, Niger edo Maroko herrialdeetako mugen externalizazioa , baita nazioarteko hitzarmenak urratzen duten “beroan” egindako itzulera sistematizatuak
  • Eskatzen dugu FRONTEX-en disoluzioa, eta itsas salbamendurako ekintza baten ezartzea Mediterraneian
  • Mugak ixtea helburu duten politikak dira pertsonak bide ez seguruetatik igarotzera daramatzatenak, eta gorbernuen axolagabekeria da GKEak daramatzana giza eskubideak eta nazioarteko hitzarmenak betetzeko asmoz Horregatik, ez dugu onartzen gizakien salerosketaren diskurtso manipulatua, helburu baitute elkartasun- eta laguntza -lanak burutzen dituztenen kontrako operazio errepresiboak
  • Dublineko Araudiaren indargabetzea nahi dugu, zeinaren arabera ofizialki lehen zapaldutako herrialdea da harrera eskubidea erabakitzeko eskumena duena. Egiazko harrera duin bat posible izateko politikak eskatzen ditugu, Calabriako Riace herri italiarra adibide hartuz
  • Bai jatorrizko herrialdeetan, baita igarobide diren zein harrera herrialde drien herrialdeetan emakumeek jasaten duten bortizkeri sexuala salatzen dugu. Ondokoa eskatzen dugu:
    • Harrera herrialdeetan beraien eskubideak bermatuak izan daitezela, esplotazioa, gehiegikeriak, salerosketa eta sexu-esplotazioa sahiestuz
    • Haien bikoteekiko independientea den harrera eskaera egiteko eskubidea zihurta dadin, baita estatutu jurikiko independiente bat izateko eskubidea ere
    • Haien osasun behar bereziei arreta ematea, haien ugaltze eta sexu eskubideak bete daitezela, abortatzeko eskubidea zihurtatuz
    • Gehiegikeriak, bortizkeria, mutilazio genital aedo bortxazko ezkontzak jasan dituzten, edo jasateko arriskuan dauden emakume eta umeenganako arreta bermatzea
  • LGTBI kolektiboak pairatzen duen biolentzia eta ahultasun egoera salatzen dugu, bai jatorrizko herrialdeetan zein igarobide eta harrera herrialdeetan Hau dela eta, ondokoa da gure exigentzia:
    • Haien sexu identitatea “zuhurtziaz” bizko balute jazarpena eragotzi zezaketeela argudiatuz harrera ukatu egiten da Praktika honekin bukatu dadila
    • Haien osasun behar bereziei arreta ematea, haien ugaltze eta sexu eskubideak bete daitezela
    • Harrera herrialdeetako dokumentu administratiboetan identifikaziorako erabilitako izena erabiltzeko eskubidea aitor dadin
  • Lagundu gabeko adin txikikoei arreta ematea eskatzen Behin EB-tara heltzean ume eta nerabe hauen desagerpena gerta ez dadin neurriak har daitezela eta euren eskubideak bete berma daitezela biolentzia, abandonatzea, eta itzulketa ilegalak sahiestuz
  • Europar Direktibak ezartzen dituen berariazko ahultasun egoeran dauden pertsonentzako babesa bermatu dadila eskatzen Honen arabera, persona  hauentzako denbora berezia ezarri behar da, eskaerak egiteko laguntza emanez, berazegun egiten diren prozedura azkarrak, aeroportuetakoak kasu,   egiteari utziz. Egoera honen barruan aurkitzen dira tortura eta egoera traumatikoak bizitako pertsonak, jaarpen sexuala izan dutenak, salerosketa biktikak, adin txikikoak eta LGTBI pertsonak, beste batzuen artean
  • Atxikitze zentroen itxiera eskatzen dugu, baita kanporatze neurri hertsatzaileekin bukatzea ere, arreta berezia jarriz errotze egoerari
  • Europako Itzulera Direktibaren indargabetzea nahi dugu, Lotsaren direktiba izenaz ezagutua
  • EBko herrialdeetan egoera administratibo irregularrean dauden pertsonen erregularizazio prozesuak bideratu daitezela eta familien berelkartzeak berma daitezela eskatzen dugu
  • Errepresioa eta bortizkeri poliziala buka dadin exijitzen dugu, baita pertsona migratzile eta errrefuxiatuak jazarri eta erahiltzen dituzten eskuin muturreko taldeak behar bezala ikertzea ere
  • EBn lanean diharduten migratzaileen eskubideak eta duintasuna bermatzeko neurriak har daitezela nahi dugu, hala nola landa eremuko langileak edota etxeetako zaintzaileak
  • Migrazio gaien inguruan komunikabideei arduraz jokatzea eskatzen diegu, persona migratzaile eta razializatuak giza eskubideen jabe bezala aitortuz, ez mehatxu bezala

Herrien Auzitegi Iraunkorrak emandako jarraibideak jarria daitezen eskatzen dugu, zehazki palermon (2017ko abenduan) eta  Parisen (2018 ko otsailan) persona migratzile eta errefuxiatuen inguruan egindako jardunaldietan egindakoak. Jarrai daitezela ere NBEk migrazio bideetan gertatutako bortxazko desagerpenen inguruan egindako azken txosteneko jarraibideak (2017), baian Amnistia internazioalek Libiako eskubideen urraketen  inguruan  egindakoak (2017 ko abendua)

Antolaketa bilerak/reuniones organizativas

Bi bilera egingo dira karabana antolatzeko eta gure artean elkar ezagutzeko:

  1. Ekainaren 27an, arratsaldeko 19:00etan Hika Ateneoan, Giacomo Donadio: Las fronteras de la solidaridad en Italia: derechos negador y rayos de resistencia.
    18:00etan italiera ikastaroa
  2. Uztailaren 4ean arratsaldeko 19:00etan Hika Ateneo: talde eta lan banaketa, jarrerak eta elkar zaintzea….

Para organizar la caravana se harán 2 reuniones:

  1. 27 de junio, 19:00 horas en el Hika Ateneo: Giacomo Donadio: Las fronteras de la solidaridad en Italia: derechos negador y rayos de resistencia. A las 18:00 curso de italiano
  2. 4 de julio, Hika Ateneo, 19:00: distribución de tareas, actitudes y cuidados

 

Ventimiglia, Sizilia eta Riacerako Mugak Zabalduz Karabana (2018ko uztailak 13-22)

ZERGATIK JOANGO GARA FRANTZIA ETA ITALIA ARTEKO MUGARA, SIZILIARA ETA CALABRIARA?

(Aquí en castellano)

Gure ustez, Italia funtsezko paper negatiboa jokatzen ari da une honetan (mugen esternalizazioa Afrikan) migratzaile eta errefuxiatuei dagokienez EBko politiken aplikazioan, eta, tamalez, are rol okerragoa joka dezake, kontuan hartuta gobernu berriaren kideak Movimiento 5 Stelle-ren eta Lega Norte, direla, azken hau muturreko eskuineko alderdia.

Frantzia eta Italia arteko mugan, Ventimigliatik Briançonera, poliziak migratzaile eta errefuxiatuen kontra egiten dituen ekintzen alderdirik txarrena ikusten ari gara azkenaldian: migratzaileen heriotzak ikertu barik, Alpeetako negu gorrian bizitza jokoan jarrita muga zeharkatzen ari direnen kontrako errepresioa, muga zeharkatzen laguntzen dieten pertsona solidarioen epaiketak… Hori gutxi balitz bezala, Europako, Frantziako eta Italiako neonaziak, nagusiki, mugako kontrolak antzezten ari dira.

Sizilian, Karabanaren ekintzen erdigunea izango den tokian, hauexek topatuko ditugu:

  1. Migratzaile eta errefuxiatuei dagokienez EBko politiken emaitzak guztiak batera: asiloa eskatu duten eta horren zain bizi- eta lan-baldintza izugarrietan dauden milaka lagun barneratzeko zentroak; agintarien jarraibideei jarraiki atxikitako erreskate-ontziak; azken urteotan ehunka mila lagun hartu dituzten portuak; eta Frontex-en egoitza nagusia nahiz haren ontzi batzuk, Mediterraneoan zaintza-lanetan dabiltzanak,
  2. Landa-eremuetan migratzaile eta errefuxiatuen esplotazio ankerra, neskato eta emakumeen sexu-esplotazioa, nekazal eremuetan egunero gertatzen diren emakumeenganako sexu-bortizkeriak,  eskrupulurik gabe eta zigorgabetasun osoz ari diren enpresarien aldetik esplotazioa,
  3. Ipar Amerikako base militarrak, zeinak Sizilia hegazkin-ontzi gisa baliatzen ari diren, bai Mediterraneoa zaintzeko bai Ekialde Ertainean eta Afrikan esku-hartze militarrak egiteko. Hala, milaka lagunen exodoa bultzatzen ari dira, gerrak horiek eragiten ari diren heriotzatik eta sarraskitik ihes egingo badute,
  4. Eta aspalditik irlara iristen ari diren pertsonei elkartasuna agertzen dieten Siziliako lagun eta erakundeen esperientziak; Italiako gobernuen eta EBko politikak salatzen dituzte, eta beren lurraldetik abiatzen diren esku-hartze militarren kontra ere egiten dute.

Azkenik, Calabrian, zehazki Riacen, bertako udalak –Mimmo Lucano buru- gauzaturiko aparteko harrera-esperientzia bat ezagutuko dugu, horretatik ikasteko. 1998an abiatua, ekintza horri esker Asiatik eta Afrikatik iritsitako ehunka lagunek atsedena aurkitu dute, bai eta bestelako bizimodua ere, Calabriako herri txiki horretan.

GURE HELBURUAK:

EZAGUTZEA Frantzia eta Italia arteko mugan, Sizilian eta Calabrian migratzaile eta errefuxiatuei dagokienez EBko gobernuen politikak jasaten eta borrokatzen dituzten pertsonen errealitatea, arazoak eta lorpenak.

IKASTEA leku horietan izaten ari diren esperientzietatik eta borroketatik.

SALATZEA, hantxe bertan, Europako gobernuek eta enpresek erantzukizuna dutela Europara iritsi nahi duten migratzaile eta errefuxiatuen heriotzean, behin hemen pairatzen duten eskubide-urraketan, eta Ekialde Ertaineko eta Afrikako gatazka armatuetan, migrazioen zati handi bat eta jendea babes bila lekualdatzea eragiten ari direnetan.

IKUSARAZTEA, emakumeen presentzia prozesu migratzaileetan, jasaten duten bortizkeri espezifikoa, eta subjeto politiko eta protagonista  gisa.

ESTUTZEA harremana herrialde horietan (Italia eta Frantzia) migratzaile eta errefuxiatuen kontrako Europako erabakiei eta politikei aurre egiten ari diren pertsonekin eta erakundeekin.

EGITURATZEA erabaki eta politika horiei aurre egiteko zein beren herrialdeetatik alde egin behar izanda Europara etorri beharra duten pertsonei harrera egiteko sare eta estrategia europarrak.

Caravana Mugak Zabalduz Euskal Herria 2018

Hemen Euskaraz

Desde Euskal Herria, y bajo la iniciativa “Abriendo fronteras – Mugak Zabalduz” participamos en las caravanas a Grecia y a Melilla de los dos últimos años, para denunciar las políticas criminales de la Unión Europea en materia de migración. Denunciamos que sus políticas económicas provocan guerras, expolio de recursos naturales y económicos, explotación laboral y social de las personas, y generan un violento empobrecimiento y el desplazamiento de millones de personas en el mundo. Esas políticas económicas y geo-estratégicas son blindadas por Leyes de extranjería, cierre y militarización de fronteras, racismo institucional, entre otras muchas cosas.

Este año, el 13 de julio, también saldremos hasta Italia con este mismo objetivo. Entonces

¿Por qué organizar una caravana en Euskal Herria?

Porque, en esta ocasión, queremos poner el foco político en nuestro territorio. Porque nos parece importante denunciar las prácticas políticas y económicas que se realizan aquí y sus consecuencias sobre la vida de las personas, muchas de ellas nuestras vecinas y vecinos.

También queremos señalar la responsabilidad de las instituciones locales en el mantenimiento de estas políticas. Con su acción o inacción permiten que se construyan nuevos CIEs en nuestro territorio; que se practiquen devoluciones en caliente en nuestras fronteras y controles racistas; que se mantengan polígonos de tiro y fábricas de armas; que se abran los puertos al tráfico de armas y se cierren con muros al tránsito de personas.

Queremos DENUNCIAR:

  • El Centro de internamiento de personas migrantes en Hendaia.
  • Las expulsiones sistemáticas en caliente en la frontera entre los Estados francés y español.
  • El polígono de tiro de las Bardenas. Con el apoyo de la Junta de Bardenas, el ejército español y la OTAN ensayan guerras en pleno parque natural con el correspondiente riesgo para las poblaciones cercanas.
  • La industria armamentística y empresas de seguridad con sede en nuestro territorio que alimentan el lucrativo negocio de armas y controles fronterizos que cercenan vidas diariamente.
  • El puerto de Bilbao, de donde parten contenedores con armamento para países en conflicto y donde se ha construido otro muro de la vergüenza que impide el paso de personas en tránsito.
  • El Racismo institucional en forma de ley de extranjería como práctica cotidiana. Este, se refleja en redadas e identificaciones racistas en nuestras ciudades y pueblos, internamientos en CIEs y deportaciones, denegación de derechos, explotación laboral, y un largo etc, que constituyen las denominadas fronteras invisibles.

Con esta caravana queremos hacer visible el protagonismo de las personas migrantes en todos estos procesos, apoyando sus luchas contra la explotación y por el derecho internacional a la libre circulación y a una política de acogida efectiva. No somos cómplices de esas políticas asesinas, nunca estaremos de parte de quienes destruye vidas. Por eso, es necesario romper la frontera de la indiferencia en la que vivimos sumergidas cada día en nuestro territorio, señalar a las y los culpables, mostrar nuestra solidaridad y ejercer una acogida real a nuestras vecinas y vecinos.

EXIGIMOS a nuestros Gobiernos un modelo social que anteponga la vida a los intereses del capital, con un reconocimiento pleno de derechos y garantías sociales para todas las personas.

QUEREMOS reforzar las redes de solidaridad entre distintos territorios, pueblos y naciones, en todas las direcciones. Animar a todos los colectivos y personas de Euskal Herria a unirse a esta iniciativa para construir una sociedad asentada en la libertad, la justicia y la solidaridad.

 

¡ABAJO LOS MUROS DE LA VERGÜENZA!

¡NINGUNA PERSONA ES ILEGAL!

¡TODOS LOS DERECHOS PARA TODAS LAS PERSONAS!